Ik zette Wende Snijders op mijn moodboard. En dit is wat gebeurde. Toeval?

door | Oefeningen

Jaren terug vond ik het nog maar ‘vaag’ gedoe. Een moodboard voor je productontwerp, je merkhuisstijl of kunstwerk, a la. Dat vond ik normaal. Maar voor je leven? Dat zag ik vooral als gezellig tijdverdrijf voor vrouwen van middelbare leeftijd die ook iets ‘met hun vrije tijd of leven wilden doen’. (sorry hiervoor). Niets is minder waar. Met beeld geef je  aan wat in je leeft werkt als een tierelier. En ik maakte in 2020 een board waarvan 80% ook echt werkelijkheid werd!

‘Heet jij toevallig Wende?’ vraag ik voorzichtig.

  Op mijn moodboard voor ‘de dingen die ik graag in mijn leven zag gebeuren’ had ik, intuitief, zeg maar plan-loos, de volgende plaatjes uit tijdschriften geknipt en geplakt:

Een piano
Wende Snijders
Happinez (van het blad)
Adelheid Roosen met een quote van haar
..en nog wat elementen

En dit verhaal gaat over Wende. De artiest die mij zo inspireert. Haar werk raakt me altijd weer. En het lijkt me geweldig als zij ooit een zwart, treffend, intens lied over mijn lichaam, of beter nog:  mijn ruggengraat, zou schrijven.

Het is week na het maken van mijn moodboard. Ik ontmoet een man, voor een semi-zakelijk gesprek. In ons gesprek zegt hij ineens: ‘Ik ga donderdag met mijn dochtertje Wende op pad’. En je moet weten, de naam Wende komt niet veel voor. Sterker nog: ik kende die naam alleen maar van de Wende Snijders.

Okee. Verbazing. Maar tot zover nog weinig bijzonders aan de hand, qua Wende-toeval.

Weer een week later. Ik heb een date (dat deed ik in die tijd). Ik vraag: ‘Heb je kinderen? Hij: ‘Ja twee dochters’. Ik: ‘Oh: hoe heten ze?’ Mag je raden: een van zijn dochters heette dus: Wende.

De verbazing en mijn enthousiasme over dit moodboardtoeval begon te groeien.

Zo sterk dat ik op een terras dit toeval met twee vrienden deel en vertel waarom Wende Snijders mij zo inspireert.

Een week later. Ik sta mijn fiets van het slot te halen, maar besluit ineens toch nog even naar de overkant van de straat te lopen, naar de winkel STACH, om alvast die fles limo te kopen voor mijn bezoek de dag erna. Ik sluit mijn fiets weer af.

Ik loop STACH binnen. Sta bij de koeling. Draai me om. En, zie ik dat nu goed? Staat daar nu Wende Snijders bij de kassa? Ik freak van binnen. Ineens sta ik op dezelfde 15m2 als zij. Ik doe er niets mee, ik bedoel: wat moet ik tegen haar zeggen? En eigenlijk vind ik op dat moment mijn moodboardwens al 100% geslaagd. Ik bedoel: what are the odds?

Ze loopt met haar boodschappen de winkel uit. Ik loop naar de kassa. Ik leg mijn fles op de toonbank. Maar de jongen draait zich naar de deur en roept: mevrouw, u vergeet wat! En jawel, Wende Snijders loopt terug. Naar de kassa. Naar mij. Ineens staat ze op 30 cm voor mijn neus.

Nu kan het niet meer. Mijn mond houden.

Het is alsof iets het van me overneemt, want ik flap eruit: ‘Sorry, heet jij toevallig Wende?’ (want gek genoeg kon ik nog steeds niet geloven dat ze het echt was. En iemand met hoodie bij de kassa ziet er toch anders uit dan op het podium in Paradiso).

Ze draait zich om, kijkt me recht in de ogen aan en zegt: ‘Ja, en hoe heet jij?’

Vervolgens hebben we een kort gesprekje over Jacques Brel en barst ik ongecontroleerd los over mijn moodboard, synschroniciteit en flap eruit: ‘Ik zei vorige week nog tegen mijn vriendinnen: ‘ik weet nog niet hoe, maar ik weet zeker dat ik met haar nog eens ga samenwerken!’.

Hoppa. Het is eruit. Oh mijn god, wat heb ik gezegd?? Wat een hoogmoed!

Maar ze reageert heel geïnteresseerd en zegt: ‘Mail me maar. Het mailadres van mijn agent staat op mijn site’.

En daar sta ik. Hyper van de ontmoeting. Hyper van het toeval. Hyper van de twee espresso vlak ervoor.

De vraag is natuurlijk: is dit toeval?

Synchroniciteit is een betekenisvolle relatie tussen twee gebeurtenissen die zelf geen causale relatie met elkaar hebben. Dat is waarschijnlijk wat dit was. Toeval waar ik zélf betekenis aan gaf.

Maar. Dat moodboard.

Ik denk dat wat een levensmoodboard doet, net als met een moodboard voor een nieuw product, of eentje voor je nieuwe huiskamer, is: je zet een lijn uit. Een vorm. Kleur. Een intentie. En vanaf dan ga je alles wat in lijn is met je moodboard beter spotten. Zo werkt het met de blauwe verf in de Praxis (die van je huiskamermoodboard), en zo werkt het met een Wende.

Ja, ik wil graag in magie geloven (maakt het leven mooier), maar de waarheid is denk ik veel nuchterder: had ik Wende Snijders niet op mijn moodboard gezet, dan had ik haar waarschijnlijk niet gespot in die winkel. Dan was ze aan mijn aandacht ontsnapt.

En dat is wat een moodboard doet. Het helpt je de aandacht te leggen (en te houden) op de zaken die voor jou belangrijk zijn.

Het doet nog iets anders. Een moodboard máken, dat gaat over beeldgebruik. Beeld is rijk aan woorden en gevoelens en spreekt een rijker gebied in je brein aan dan alleen taal. (Daarover schrijf ik in een ander stuk.)

En de rest van mijn moodboardplaatjes?

AlDie piano: een maand later ontmoet ik mijn huidige vriend (aan wie ik een liefdesbrief schreef vóór ik hem ontmoet had) – hij bleek conservatorium piano te hebben gedaan, een echte piano in huis te hebben en 5 keyboards. Die Happinez: ik krijg deze maand waarschijnlijk een publicatie in de Happinez met m’n boek ‘Schroef jezelf Los’ (dat ten tijde van mijn moodboard maken nog niet bestond). Die quote van Adelheid Roosen: dat bleek dus exáct de levensles te zijn geweest van mijn huidige vriend. Die leeuw, pijn, slapen…, allemaal hun eigen verhaal.

Ik wist al dat beelden krachtig en handig werkten, vanuit mijn professie. Maar beeldgebruik voor vormgeven van het leven: I am hooked.

En daarom spoor ik anderen ook zo graag aan er een te maken! Zie hieronder tips. Kind kan de was doen. Moet er wel even zin in hebben. En in geloven. En ik hoop dat dit voorbeeld daartoe bijdraagt.


PS Mocht je het afvragen: ik heb haar nog niet gemaild. Het is nog niet het moment. Ik wacht rustig af tot dat er wél is. Als het er is, herken ik het. 

ZELF DOEN?

Maak zelf een moodboard

Pak een grote stapel tijdschriften. Liefst met veel beeld. Gevarieerde collectie. Zorg voor markers of stiften. Lijm. Een groot vel papier (ik neem meestal A3). Werk zonder te praten. Neem een onderwerp waar je graag meer beeld bij wilt krijgen.
Ik heb moodboards gemaakt voor bijvoorbeeld mij nieuwe business (‘Waar gaat dat over? Hoe voel dat, hoe ziet dat eruit?’). Of maak er een voor komend jaar ‘Waar wil ik dat 2022 allemaal over gaat?’. Of: Hoe zou ik willen dat mijn nieuwe baan of werkleven er idealiter ziet? Of trek het groter: breng gewoon in beeld wat je graag nog in je leven zou zien gebeuren.
Eigenlijk is er niet één of ‘beste’ vraag’. Wat ik wél aanraadt is: als je klaar bent, deel dan je moodboard met iemand anders. Vertel wat je allemaal geplakt hebt, en waarom. Je zult merken dat als je het gaat uitleggen, je jezelf verrassende dingen hoort zeggen. Beelden spreken op onbewust niveau vanalles aan, en pas als je het hardop vertelt wordt duidelijk wat dat was. Have fun!

Interesse in een teamsessie? Bel of mail: hello@femkedeckers.nl | 06-43986170

Meer inspiratie: